Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/336 K.2018/25741

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı, fazla mesai ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalının Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir. Temyiz: Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir. Gerekçe: Davacı temyizi bakımından; Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz isteminin REDDİNE, Davalı temyizi bakımından; Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai alacağının olup olmadığı noktasındadır.

Somut olayda; davacı taraf, davalı bankanın ...Şubesinde Şube Yöneticisi olarak çalıştığını, 01/06/2002 tarihinde sözleşmeye geçtikten sonra bankadan ayrıldığı tarihe kadar bazen yemek molası dahi vermeden sürekli çalıştığını, her ayın 1 ile 5’i arası memur emekli ödemelerinden dolayı 08:30 - 19:00 arası 1 saat yemek molası vererek her ayın 6’sı ile 14’ü arası normal mesai saatleri arasında 15’i ile ay sonuna kadar Sosyal Güvenlik Kurumu çalışan, memur ve ... ödemeleri ile tarım çiftçi ödemeleri nedeniyle 08:30 ile 20:00 arası 1/2 saat yemek molası vererek mesai yaptığını,

her ayın ortalama 2 cumartesi 10.00-12.00 arası çalıştığını iddia etmiştir. Davalı taraf ise, davacının şube yöneticisi olarak çalıştığını ve çalışma saatlerini belirleme yetkisine sahip olduğunu, davacının fazla mesai talebinin reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece gerekçeli kararda, tanık anlatımları ve davacı talebine göre davacının haftanın 5 günü 50 saat çalışmak suretiyle 5 saat fazla mesai yaptığının kabulü gerektiği sonucuna varıldığı belirtilmiştir.

Mahkemece, tanık anlatımlarına itibar edilmekle birlikte, davacı tanıklarının dördünün davacı ile birlikte çalışması olmadığı gbi davalı bankanın çalışanı dahi değildir. ... ise beyanına göre, emekli olmadan önce davalı bankada çalışmış olmakla birlikte davacı ile beraber herhangi bir çalışması bulunmamaktadır.

Diğer yandan, dosyaya sunulan CD içeriğindeki kayıtlara göre en erken mesai başlangının 08.41, en geç mesai bitiminin ise 18.14 olduğu, dosyaya müzekkereye cevaben davalı banka Genel Müdürlüğünce 2001 tarihinden itibaren 09.00-12.30, 13.30-18.00 arası çalışma saatlerinin duyurulduğunun bildirildiği, dosyada fazla mesaiye ilişkin herhangi bir belgenin sunulmadığı görülmektedir.

İşyeri kayıtları ve tanıkların davacı ile birlikte çalışmasının olmaması değerlendirildiğinde davacı fazla mesai yaptığını ispatlayamamıştır. Ayrıca, davacının şube yöneticisi olarak görev yaptığı davacı kabulü ile dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Kural olarak, şube müdürü konumunda çalışanların kendi çalışma düzenlerini kendilerinin belirlediği ve bu sebeple fazla çalışma ücretine hak kazanılamayacağı kabul edilmektedir.

Bununla birlikte, işçinin görev yaptığı bölgede, yönetim kurulu başkan ya da üyesi, genel müdür ve genel koordinatör gibi işçiye göre daha üst düzeyde çalışanların bulunması ve bölge müdürünün mesaisinin doğrudan bu görevliler tarafından belirlenmesi durumunda, işçinin, bahsi geçen çalışmalar için ayrıca zamlı ücrete hak kazandığının kabulü gerekir. Somut olayda, davacı işçi, banka şube yöneticisi olarak ve bulunduğu yerde en üst düzey görevli sıfatıyla çalışmıştır.

Böyle olunca çalışma düzenini kendisinin belirlediği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen sebeplerle, fazla mesai ücreti isteğin reddine karar verilmelidir. Mahkemece anılan isteğin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.