Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/4151 K.2016/6323

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, taraflar arasındaki ilişkinin iş kanunu kapsamında olmadığı gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı, Dairemizin 11.02.2013 tarihli ilamıyla işin esasının incelenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş ve uyulan bozma sonrasında davanın kıdem tazminatı yönünden reddine, ücret alacağı yönünden kabulüne dair verilen karar ise, Dairemizin 25.06.2015 tarihli ilamıyla, davacının çalışma süresinin 27.10.2005 ilâ 27.10.2006 olduğu kabul edilerek ücret alacaklarının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle ikinci kez bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, ücret alacağı hüküm altına alınmış ise de, bozma öncesinde, davalı tarafından, ıslaha karşı süresinde ileri sürülen zamanaşımı def'i değerlendirilmeksizin karar verilmesi hatalıdır. Bu anlamda olmak üzere, ıslah tarihi olan 05.07.2012 tarihine göre, beş yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu 05.07.2007 tarihinden önceki taleplerin zamanaşımına uğradığı tartışmasızdır. Mahkemece yapılacak iş, dava dilekçesinde talep edilen ve zamanaşımına uğramayan 1.500,00 TL ücret alacağının hüküm altına alınmasından ibaret iken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: