Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/4305 K.2019/1157

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ...yolu yapımı şantiyesinde 11/10/2012-08/03/2014 tarihleri arası su tankeri kamyon şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalışmasının iddia edilen kadar olmadığını ve davacının istifa ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, fazla çalışmanın ispatı konusunda, dosya içerisinde işyerindeki çalışma düzenini gösterir kayıt bulunmadığı, davacının fazla mesaisi tanık beyanlarına göre haftanın yedi günü 07.00-18.00 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ile çalıştığı kabul edilerek haftalık 28,5 saat üzerinden hesaplanmış ise de kabul edilen çalışma düzeni ve ara dinlenme süresine göre haftalık 28,5 saat fazla çalışma isabetli olmamıştır. Hal böyle olunca davacının fazla çalışma ücreti alacağının kabul edilen çalışma düzenine göre haftalık 21,5 saat üzerinden hesaplanması gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.