Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/513 K.2018/24747

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, Müvekkilinin 01/06/2005 tarihinden itibaren davalı genel müdürlük bünyesinde temizlik ihalelerini alan şirketlerde çalıştığını, 01/03/2013 tarihinde iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, hak ettiği tazminatların ödenmediğini, fazlaya dair haklarının saklı kalması kaydıyla 100-TL kıdem tazminatı, 100-TL ihbar tazminatı ve 100-TL yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı TMO vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin haricindeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücrete hak kazanıp kazanmadığı noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, davacının davalı işveren nezdinde 7 yıl 9 ay çalıştığı sabittir. Davacı dava dilekçesinde iş akdinin feshi ile birlikte yıllık izin ücreti alacaklarının da ödenmediğini beyan etmiştir. Mahkemece davalı tarafça dosya içerisine sunulan yıllık izin formlarının değerlendirilmemesi hatalıdır. Ayrıca, davacının çalıştığı 7 tam yıl boyunca izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırıdır. Mahkemece, HMK 31. mad. uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacının 7 yıl boyunca izin kullanıp kullanmadığı hususu açıklattırılarak davacı beyanı ile birlikte tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.