Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/5341 K.2019/7442

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... Güvenlik Hizm. Ltd. Şti vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin güvenlik görevlisi olarak asgari ücret ile 20.00-08.00 ve 08.00-20.00 vardiyalı şekilde çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin 22.5 saat kısmının bordroda gösterildiğini, hesabına maaş ile birlikte yatırıldığını, fazla çalışma ücretlerinin büyük kısmının ödenmediğini, eksik ödenmesi sebebi ile prime esas kazancın eksik gösterildiğini, ulusal bayram genel tatil günleri çalıştığı halde ücretlerinin ödenmediğini, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Ltd. Şti. vekili ise fazla çalışma ücretlerinin tamamının bordro ile ödendiğini, bordroların davacı tarafından imzalandığını, bordro içeriğine itiraz etmediğini, elden ödenmesinin mümkün olmadığını, haksız fesih sebebi ile davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.Davalı ... Plast. Teknik Kalıp Plastik San Tic A.Ş vekili ise husumet yönünden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı ve davalılardan Anda Güvenlik Hizm. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu ihtilaflıdır.Hukuk Muhakemeleri Kanunu 220. maddesinde.

"Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir.Somut olayda;

güvenlik görevlisi olarak çalışan davacı 08.00-20.00 ve 20.00-08.00 vardiyalı çalışma yaptıklarını, fazla mesailerinin eksik ödendiğini, bordroda ödenenden daha fazla çalışma yaptıklarını, aylık vardiya çizelgeleri, puantaj kayıtları, nöbet değişim evrakları, görev tutanak defterleri, işe giriş- çıkış kartlı elektronik sistem dökümleri gibi işyeri kayıtları ile sabit olduğunu ileri sürmüştür.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçi bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlayabilir.Dosyaya fazla mesai tahakkukları bulunan imzalı ücret bordroları dışında davacının iddia ettiği işyeri kayıtları sunulmamıştır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 219. maddesine göre; '' Taraflar, kendilerinin veya karşı tarafın delil olarak dayandıkları ve ellerinde bulunan tüm belgeleri mahkemeye ibraz etmek zorundadırlar. '' Aynı Yasanın 220.maddesine göre de;

''İbrazı istenen belgenin, ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu ve bu isteğin kanuna uygun olduğuna mahkemece kanaat getirildiği ve karşı taraf da bu belgenin elinde olduğunu ikrar ettiği veya ileri sürülen talep üzerine sükut ettiği yahut belgenin var olduğu resmî bir kayıtla anlaşıldığı veya başka bir belgede ikrar olunduğu takdirde, mahkeme bu belgenin ibrazı için kesin bir süre verir. '' denilmektedir.

Bu sebeple davacı iddiası doğrultusunda her iki davalı vekiline Hukuk Muhakemeleri Kanunu 220. madde uyarınca davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü işyeri kayıtlarını ibraz etmeleri aksi takdirde davacının iddialarının gerçek kabul edileceği ihtarını içerir şekilde kesin süre verilmeli, kayıtların sunulması durumunda sunulan kayıtlara göre; ibraz edilmemesi halinde ise davacı iddiası doğrultusunda fazla çalışma ücreti alacağına ilişkin bilirkişiden rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

3-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücretinin hesaplanması hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Davacı, dava dilekçesinde çalışmaları sebebi ile yıllık izne hak kazandığını, yıllık izinlerin iş kanununa uygun kullandırılmadığını, yıllık izin içinde kalan hafta tatili, resmi tatil ve dini bayram günlerinin yıllık izinden sayıldığını, iş akdinin feshinden sonra da bakiye yıllık izin ücreti alacağına dair ödeme yapılmadığını belirtmiştir.

Davacının davalı nezdinde 4 tam yıl hizmeti bulunduğu sabittir.

Mahkemece, davacının çalıştığı süre zarfında toplam 56 iş günü karşılığı yıllık izne hak kazandığı bunun sunulan kayıtlara göre 45 gününü kullandığı, 2014 yılından kullanmadığı yıllık izin süresi olduğuna ilişkin herhangi bir talebinin bulunmadığı, davacının yıllık izin başlangıç ve bitiş tarihleri göz önüne alınarak davacının yıllık izin süresinin iş günü olarak değerlendirilmediği beyanı nedeni ile talep ile bağlı hafta tatiline denk gelen günleri dikkate alınarak yıllık izin alacağı hüküm altına alınmıştır.