Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/5524 K.2016/8039

ile hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin emekli olarak işyerinden ayrıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının yıllık izinlerini kullandığını, görevine dahil işleri yapma zamanlamasını kendisinin yaptığını, bayramlarda izin kullandığını, ücret alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ıslah dilekçeside dikkate alındığında kıdem tazminatının kısmen kabul edildiği, ayrıca fazla mesai ve hafta tatili alacakları bakımından ıslaha göre zamanaşımına uğraşan miktarlar nedeniyle toplam 2.146,28 TL alacak miktarının reddedildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle mahkemece reddedilen miktar dikkate alınarak karar tarihindeki avukatlık asgari ücret tarifesine göre davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekli iken, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.