Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/5865 K.2016/10806

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, spor kulübünü devrettiğinden dolayı iş sözleşmesini feshettiğini geçerli sebep bulunduğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yazılı bildirim bulunmadığından olsa dahi feshin son çare ilkesine uyulmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorunadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının işten çıkışının 31.8.2014 olarak gösterildiği, fesih bildirimine göre de davacının çalışmasının geçtiği spor kulübü devredildiğinden iş sözleşmesinin feshedildiğinin açıklandığı ve dava dilekçesinde de bu fesih bildirimi doğrulanarak 31.08.2014 tarihi itibaryle iş sözleşmesinin feshedildiği kabul edilmiştir.

Gerçektende 23.07.2014 tarihli “İşyeri Devir Sözleşmesi” ile davalıya ait spor kulübünün EGO Spor Kulübü Derneğine tüm aktif ve pasifleri ile devredildiği ancak devir sözleşmesinde işçilerle ilgili bir düzenlemenin yer almadığı görülmüştür. Açıklanan bu konular kapsamında mahkemenin fesih sebebi gösterilmediği ve yazılı bildirim bulunmadığı gerekçesine katılmak mümkün olmamış, feshin son çare ilkesine uyulmadığı konusunda ise somut bir gerekçe gösterilmeden karar verilmiştir.

Somut olayda davacının yaptığı işi, eğitim durumu, kıdemi gibi çalışma hayatına ait özellikleri dikkate alınarak; davalı işyerinde kısa bir eğitimle başka bir görevde değerlendirilip değerlendirlemeyeceği, fesihten altı ay önce ve altı ay sonra aynı veya davacının çalışabileceği görev için yeni işçi alınıp alınmadığı konusunda bilirkişi aracılığı ile yapılacak inceleme de dikkate alıanrak yapılacak değerlendirme ile bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilemsi bozma sebebidir.