Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/6311 K.2019/7372

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının davalı ... bünyesinde değişen alt işverenlerin işçisi olarak 06.12.2007-01.01.2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar, yasal süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının aylık ücretinin belirlenmesi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı aylık net 2.860,00 TL ücretle çalıştığını ileri sürmüş olup, mahkemece davacıya asgari ücrete ilaveten harcırah veya saha primi adı altında ödemeler yapıldığı, bu ödemelerin toplamının davacının aylık çıplak ücretini oluşturduğu kabul edilerek aylık ücret miktarı belirlenmiştir.

Mahkemece harcırah olarak yapılan ödemelerin gerçek manada harcırah olmayıp, davacının fiilen çalıştığı günler için ayrıca ödenen bir ücret olduğu böylece davacının ücretinin bir kısmını oluşturduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi yerinde ise de, ücretin belirlenmesinde banka kayıtlarının dikkate alınmaması hatalı olmuştur. Dosya kapsamından davacıya fiilen yapılan ücret ve harcırah ödemelerini gösteren banka kayıtlarının celbedildiği tespit edilmektedir.

Bu kayıtlar yerine dosyada mevcut listelerde yazılı harcırah tutarı asgari ücrete ilave edilmek suretiyle sonuca gidilmesi yerinde değildir. Bu itibarla, celbedilen banka kayıtlarına göre davacıya “ ücret” veya “harcırah” gibi isimler altında fiilen ödenen tutarların toplamı tespit edilmek suretiyle, davacının ücreti belirlenmeli ve buna göre davacıya fiilen ödenen aylık ücrete ulaşılmalıdır.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmediğinden, temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

3-Davacının yıllık ücretli izne hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.Somut uyuşmazlıkta, davacının davalıya ait işyerinde 27/05/2008-10/01/2012 arasında 3 yıl 7 ay 14 gün çalıştığı ancak, taleple bağlı kalınarak 27/05/2008-01/01/2011 tarihleri arasındaki çalışma süresi yönünden değerlendirme yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Buna göre taleple bağlı kalınarak davacının 26/05/2008-01/01/2011 tarihleri arasındaki 2 yıl 7 ay 15 gün çalışma süresine göre 2 yıl için izin ücreti hesaplanmış ise de, davacıya 29/02/2012 tarihinde 28 gün karşılığı izin ücreti ödenmiştir. Mahkemece bu ödeme konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi isabetsizdir.