Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/6740 K.2016/11094

Mahkeme, görev yönünden davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı bakanlığa bağlı....Müdürlüğünde 25.02.1992 tarihinde işçi olarak çalışmaya başladığını, 15.08.2011 tarihine kadar işçi statüsünde, bu tarihten emekli olduğu 15.12.2014 tarihine kadar memur olarak çalıştığını belirterek işçi statüsünde çalıştığı dönem için kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya bakmakla idare mahkemesinin görevli olduğunu belirterek davanın öncelikle görev yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının talep konusu dönemde 657 sayılı Kanun'un 4/B maddesi kapsamında sözleşmeli personel statüsünde çalıştığı gerekçesi ile idare mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı vekili tarfından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin statü hukuku kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda davaya bakmakla hangi yargı yolunun görevli olduğu noktasında toplanmaktadır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinde, kamu hizmetlerinin memurlar, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçiler eliyle görüleceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin (A) bendinde, mevcut kuruluş biçimine bakılmaksızın Devlet ve diğer kamu tüzel kişiliklerince genel idare esaslarına göre yürütülen aslî ve sürekli kamu hizmetlerini ifa ile görevlendirilenlerin bu Kanun'un uygulanmasında memur sayılacağı, ayrıca maddede tanımlananlar dışındaki kurumlarda genel politika tespiti, araştırma, planlama, programlama, yönetim ve denetim gibi işlerde görevli ve yetkili olanların memur oldukları belirtilmiştir.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/B maddesinde, “kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zarurî ve istisnaî hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, kurumun teklifi üzerine Devlet Personel Dairesi ve Maliye Bakanlığının görüşleri alınarak, Bakanlar Kurulunca geçici olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti” yapanların sözleşmeli personel oldukları açıklanmıştır.

Memur ve sözleşmeli personelin konumu statü hukukunu ilgilendirdiğinden, idare ile çıkacak olan uyuşmazlıklar iş mahkemeleri yerine idarî yargı yerinde çözümlenmelidir.

Dosya içeriğine göre davacı, 27.02.1992-15.10.2007 tarihleri arasında davalı ile sözleşme imzalayarak iş kanununa tabi olarak geçici işçi statüsünde çalışmıştır. 15.10.2007-14.08.2011 arasında 657 sayılı Kanun'un 4/B maddesi kapsamında sözleşmeli personel olarak bu tarihten sonra da memur statüsünde çalışmış ve 2014 yılında emekli olmuştur. Davacı 25.02.1992-15.08.2011 tarihleri arasındaki çalışması için kıdem tazminatı alacağını talep emiştir.

Mahkemece talep konusu tüm dönem için davacının sözleşmeli personel statüsünde çalıştığı kabul edilerek idare mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir. Sözleşmeli personelin konumu statü hukukunu ilgilendirdiğinden,15.10.2007 tarihi sonrası çalışmaları bakımından idare mahkemesine verilen görevsizlik kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak davacının 27.02.1992-15.10.2007 arasında geçici işçi statüsünde sözleşmeler imzalayarak çalıştığı dönem için, uyuşmazlık iş sözleşmesi ilişkisinden kaynaklandığından davaya bakmakla iş mahkemesinin görevli olduğu kabul edilerek işin esasına girilip bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın tümü ile yargı yolu caiz olmadığından usulden reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.