Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/6859 K.2017/11411

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin üyesi olduğu sendikanın taraf olduğu ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri uyarınca davacıya ödenmesi gereken ücretin tam olarak ödenmediğini beyanla fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda karara esas teşkil eden bilirkişi raporuna göre davacıya 15.08.2010-31.12.2010 tarihleri arası günlük 67,27 TL, 01.01.2011-14.08.2011 tarihleri arası 68,42 TL yevmiye ödendiği halde 15.08.2010-31.12.2010 tarihleri arası 60,86 TL, 01.01.2011-14.08.2011 tarihleri arası 67,27 TL yevmiye ödendiği kabulü ile hesaplama yapılması ve davalı tarafça ibraz edilen “2. Dönem TİS işçi maaş fark bordrosu” başlıklı belgelerdeki fark ücret ödemelerinin değerlendirilmemesi isabetli olmamıştır.

Ayrıca davacının 2011 yılı Ağustos ayı sonrası döneme ilişkin ücret bordroları dosyada mevcut olmadığından bilirkişi raporundaki hesaplamalar denetlenememektedir.

Mahkemece 2011 yılı Ağustos ayı sonrası bordrolar dosyaya kazandırıldıktan sonra davacıya yapılan ücret ödemelerine ilişkin yukarıda işaret edilen hesap hatası ve fark ücret ödemelerine dair eksiklikler giderilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: