Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/6990 K.2016/9523

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili belediyede işçi olarak çalışan davalının 05.01.2....tarihinde belediyeye ait ..... plaka sayılı aracı kullanırken ..... plaka sayılı araca çarpması sonucu meydana gelen kazada, davalının kusurunun bulunduğunu bu sebeple kaza sonucu ödemek zorunda kaldıkları zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davaya konu trafik kazasında üçüncü kişinin ve yolun kusuru bulunduğunu davalı işçiye izafe edilebilecek kusur olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalının davacıya ait araçla yapmış olduğu kaza sebebiyle meydana gelen zarardan, tarafların sorumluluğu noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davacı belediye, davalı işçinin şoför olarak çalıştığı sırada kendisine ait araçla yaptığı kaza sonucu tazmin etmek zorunda kaldığı zararı davalı işçiden talep etmiştir. Davalı işçi davaya konu kaza sebebiyle kendisine isnat edilebilecek kusur olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur. Mahkemece olay tarihinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin 69. maddesi hükmü gereği trafik kazaları sonucunda davacı işverenin, davalı işçinin 3/8'i aşan kusuru olması halinde 3/8'i aşan kısmını talep edebileceği, davacının 3/8 aşan kusuru olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davalının kaza yaptığı dönemde işyerinde yürürlükte olan 01.03.1999-28.02.2001 tarihli toplu iş sözleşmesinde mahkemece davanın reddine gerekçe gösterilen şekilde bir düzenleme bulunmadığı anlaşılmış olup davacının uğradığı zarar ve davalının kusuruna yönelik durumunun değerlendirilmesi amacıyla alınacak rapora göre sorumluluğun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.