Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/7142 K.2016/10476

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, maaşının yüksek olduğu gerekçesiyle yeni yılda kendisi ile çalışılmasının düşünülmediği belirtilerek iş sözleşmesinin haklı veya geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini, imzalaması gereken evrakları imzalaması durumunda tazminatlarının ödeneceği, aksi takdirde herhangi bir ödemede bulunulmayacağı ve ileride başka işlerde referans olunmayacağı belirtildiğinden evrakları imzalamak zorunda kaldığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını ve ibraname imzaladığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin 16.09.2013-07.01.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde tedarik zinciri yöneticisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işverence davacının işten ayrılmak istemesi üzerine feshedildiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde ise, davacının imzasının bulunduğu işten ayrılmak istediğine dair dilekçe ile ibranamenin davalı işveren tarafından üstünlüğünü kullanmak suretiyle davacıya imzalatıldığı, günün ekonomik ve sosyal şartları dikkate alındığında davacının kendi isteği ile işten ayrılmasının hayatın olağan akışına aykırı görüldüğü gerekçeleriyle davacının işe iadesine hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden, davacının işten ayrılmak istediğine ilişkin dilekçe ile ibranameye yönelik davacı tarafından imza inkarında bulunulmadığı ve davacı tanığının davacının işten çıkarıldığını duyduğuna yönelik beyanına rağmen davalı tanıklarının davacının kendi isteği ile işten ayrıldığına dair görgüye dayalı beyanları bulunduğunun anlaşılması karşısında, iş sözleşmesinin feshinin davacının kendi isteği sonrasında davalı tarafından gerçekleştirildiğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.