Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/7145 K.2016/10495

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005 yılından itibaren davalı işverenlikte insan kaynakları uzmanı olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin 16.10.2015 tarihinde hiçbir geçerli sebep gösterilmeden feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının davalı işyerinden çalışmak istemediğini beyan etmesi üzerine tazminatlarını alarak ayrıldığını, ayrıca davacının performans değerlendirmelerinde kendisine tevdi edilen işleri süresinde yapmadığının ya da eksik yaptığının sabit olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmediği, fesihten önce davacının savunmasının alındığına dair herhangi bir belge ve beyan bulunmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, işe başlatmama tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok beş aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı işverence feshin geçerli sebebe dayandığı ispatlanamadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olduğundan, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre söz konusu işe başlatmama tazminatının davacının dört aylık ücreti tutarında, boşta geçen süre ücretinin de beş ay olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının işe başlatmama tazminatının beş ay, boşta geçen süre ücretinin ise dört ay olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.