KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/7268 E., 2019/5698 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 21/09/2005 tarihinden itibaren davalıya ait mağazada satış elemanı olarak çalıştığını, iş akdini ücret alacaklarının ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının herhangi bir alacağının olmadığını beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda; davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı ancak karşılığı ücretlerinin ödenmediği yönündeki iddiasına ilişkin olarak dinlenen davacı tanıklarının bir beyanı bulunmamakla birlikte, davalı tanıklarınca işyerinde dini bayramlarda birer gün, diğer ulusal bayram ve genel tatil günlerinin ise tamamında çalışıldığı yönünde beyanda bulunulduğu anlaşıldığından, söz konusu alacağın varlığı davalı tanık beyanları ile ispat edilmiş olduğu gözetilmeksizin reddi hatalı olup,bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/7268, K. 2019/5698, 12 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama