Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/7664 K.2019/5896

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini beyan ederek ödenmeyen kıdem tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini ve ücretinin davacıya ödendiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 24.06.2003-21.04.2014 tarihleri arasında çalıştığı, emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazanadığı gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne, diğer ücret alacaklarının ise ispatlanamaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının davalı işyerinde geçen hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı 1999 yılından itibaren davalı işyerinde çalıştığını, çalışmasının kesintisiz olduğu, çalıştığı diğer şirket ile davalı şirket arasında organik bağ bulunduğunu iddia etmiş, Mahkemece davacının davalı işyerinde 24.06.2003-21.04.2014 tarihleri arasında çalıştığının kabulü ile hüküm kurulmuştur. Ne var ki; Mahkemece varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Dosya içerisinde bulunan Sigortalı Hizmet Döküm Cetveline göre; davacının 10.08.1998-25.12.1998 tarihleri arasında 1050848 sicil numaralı işyerinde, 16.02.2000-23.03.2000 tarihleri arasında ise 174952 sicil numaralı işyerinde çalışması görülmektedir. Davacı tanığı ..., davacıyla birlikte 1999-2000 yıllarından 2012 yılına kadar birlikte çalıştığını beyan etmiştir.

Mahkemece, tanık ...'ın sigortalı hizmet döküm cetveli getirtilerek hangi tarihlerde davalı işyerinde çalıştığı, davacıyla aynı dönemde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli, davacının davalı işyerinden önce çalıştığı işyerleri tespit edilerek işyerleri arasında organik bağ olup olmadığı, işyeri devri bulunup bulunmadığı incelenmeli, davacı işçinin hizmet süresi dosya içerisinde bulunan tüm deliller birlikte değerelendirlerek kesin olarak belirlendikten sonra bir sonuca gidilmelidir.

Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 08.30-18.30 saatleri arasında 6 gün çalışarak fazla çalışma yaptığını ancak fazla çalışma ücret alacağının ödenmediğini beyan etmiş, Mahkemece, davacının fazla çalışma ücret alacağının ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Oysa ki, duruşmada dinlenen ve davalı ile husumeti olmayan tanıklar, davacının 08.30-18.30 saatleri arasında 6 gün çalıştığına dair beyanda bulunmuşlardır. Davacının yaptığı işin niteliği, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının fazla çalışma ücret alacağının hüküm altına alınması gerekirken reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.