Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/9240 K.2016/12404

.

DAVA

Davacı, ücret, ilave tediye ile ikramiye fark ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinde yer alan ücret artış düzenlemelerinin davacıya geç ve eksik uygulandığını belirterek, ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, gerekli ödemelerin tam olarak yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında kıdem terfi primi hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Talep konusu dönemde yürürlükte olan toplu iş sözleşmelerinin tamamında 25. maddede daimi işçi ile mevsimlik işçi tanımları yapılmış ve 33. maddede kıdem terfi sadece daimi işçiler için öngörülmüştür. Davacı işçi yönünden mevsimlik statüde çalışılan dönem için kıdem terfi hesabı yapılmamalıdır. Başka bir anlatımla davacının henüz daimi kadroya alınmadığı, mevsimlik işçi olarak çalışılan dönem için kıdem terfi zammı hesabı ile yevmiye tespiti hatalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin mevsimlik işçi olarak işe başladığı, 19.10.2007 tarihinde daimi kadroya alındığı anlaşılmaktadır. Tüm uyuşmazlık konusu süre için kıdem terfi primi uygulanarak hükme esas bilirkişi raporu düzenlenmesi hatalı olup, davacıya daimi kadroya alındığı tarihten itibaren kıdem terfi uygulaması yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-12. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesinde düzenlenen ücret zammının uygulanması taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusudur.

12. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesinin A bendinde iyileştirmeye yönelik hükümlere yer verilmiştir. Buna göre.

31.12.1998 tarihindeki günlük brüt çıplak ücreti 3.000.000.-TL 'nin altında bulunanların ücretleri bu rakama yükseltildikten sonra 266.667 TL, 3.033.333 - 3.333,333 TL (1.Dilim ) arasında olanlara 233.333 TL, 3.366,667 - 4.000,000 TL ( 2.Dilim) arasında olanlara 200.000 TL, 4.033,333 - 4.333,333 TL (3.Dilim) arasında olanlara 166.667 TL, 4.366,667 - 4.666,667 TL (4.Dilim) arasında olanlara 133.333 TL iyileştirme yapılması, ancak yapılan bu iyileştirmeler sonucu ücretlerin hiçbir şekilde 4.666,667 TL'yi geçmemesi,

iyileştirmeden yararlanan işçilerin günlük çıplak ücretlerinin yukarıda sıralanan dilimler arasında kalması halinde bu ücretlerin önce takip eden dilimin başlangıç ücretine yükseltilmesi ve arkasından yükseltildiği dilimin iyileştirmesinin uygulanması öngörülmüştür.

Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; davacının 31.12.1998 tarihindeki ücreti 4.434,138,27 TL olarak tespit edilmiş olup, anılan toplu iş sözleşmesi hükmü gereğince ücretin 4. dilimde yer aldığı ve yükseltileceği bir üst dilim de bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacıya 133.333 TL iyileştirme uygulanması gerekirken 166.667 TL iyileştirme uygulanması isabetli olmamıştır. Bozma ilamının ikinci bendi gereğince davacının 31.12.1998 tarihindeki yeniden tespit edildikten sonra, ücretin hangi dilime girdiği belirlenerek düzenlemeye uygun şekilde iyileştirme hükmü uygulanmalıdır. Toplu iş sözleşmesi hükmüne aykırı düzenlenen bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

.