KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/9430 E., 2019/7103 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacı işçinin ücretinin Sosyal Güvenlik Kurumu'na düşük bildirildiğini, ödenmeyen fazla mesai alacaklarının bulunduğunu beyanla iş akdinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshediliğini belirterek kıdem tazminatı ile fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanın deliller ve yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe :
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen prime esas kazancının eksik olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda davanın reddine karar verilmiş ise de dosya arasında bulunan bordroların tek tek değerlendirilmediği görülmüştür.
Bu halde mahkemece bu konuda uzman bilirkişiden rapor alınarak dosya arasında bulunan bordrolar tek tek değerlendirilerek bordrolarda tahakkuku bulunan fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının miktarları da ay ay incelenip usule uygun tahakkuk ettirilip ettirilmediğinin değerlendirilmesi sureti ile eksik bildirimde bulunulup bulunmadığı araştırılmalıdır.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/9430, K. 2019/7103, 1 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama