Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/9559 K.2016/13039

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenlikte 04.04.2011 tarihinde işe başladığını, müvekkilinin iş sözleşmesine davalı işyeri tarafından 04.08.2014 tarihinde son verildiğini belirterek işverence fesih bildiriminde gösterilen sebeplerin geçersiz olduğunun tespiti ile feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışları sebebiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesi gereğince haklı nedenle gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin zorunlu olup olmadığının, başka alternatif tedbirler ile iş ilişkisini sürdürmenin mümkün olup olmadığının davalı işverenlikçe irdelenmediği, feshin biçimsel koşullarına uyulmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, işe başlatmama tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda işveren tarafından davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı bir neden bulunmaksızın feshedildiği sonucuna ulaşılmış ve işçinin işe iadesine karar verilmiş ise de mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına uymamaktadır.

Dosyadaki deliller ve tanık anlatımları bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının kullandığı cep telefonun aylık görüşme kotasını yaptığı özel görüşmelerle aştığı, yaptığı özel görüşme sayısını gerçeğe aykırı olarak eksik bildirildiği, söz konusu eylemlerin davalı işveren yönünden fesih geçerli sebep oluşturduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.