Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/9605 K.2019/7352

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalıya ait evde, yemek yapma, bulaşık yıkama, temizlik gibi ev işlerini yaptığını ve ev hizmetlerini yerine getirdiğini, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar v erilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının daha önce aynı taleplerle dava açtığı ve reddolunduğunu. davacının taleplerini somutlaştırması gerektiğini, müvekkilinin Arabistan’da ikametgahı olduğunu ve yılın bir kısmını burada geçirdiğinden davacıdan bu dönemde hizmet almadığını, davacının hizmetinin kesintili olduğunu, fazla çalışma yapmadığı gibi tatil günlerinde de çalışmadığını, işini iyi yapmadığından dolayı sürekli ihtar ediliğini, kendisine merhamet edildiği için sessiz kalındığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda Mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.4857 sayılı İş Kanunu'nun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanun'un uygulanacağı belirtilmiştir.5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında,

iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.İş Kanunu'nun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, 50'den az işçi çalıştırılan (50 dahil) tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde veya işletmelerinde bu Kanun hükümleri uygulanmaz.

İşçi tarım ve orman işlerinin yapıldığı bir işyerinde çalışıyor ise, bu işçi ile işveren ararındaki uyuşmazlığın iş mahkemesi yerine görevli hukuk mahkemesine çözümlenmesi gerekir. Anılan Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde ise, “ev hizmetlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz, düzenlemesine yer verilmiştir.

Ev hizmetlerinde aşçı, uşak, temizlikçi gibi işlerde çalışan işçi ile ev sahibi işveren aralarındaki uyuşmazlığın iş mahkemesi yerine genel mahkemelerde çözümlenmesi gerekir.

İş Kanunu kapsamı dışında bırakılan bu hizmetleri gören kimselerle bunları çalıştıranlar arasındaki hukukî ilişkilerde Borçlar Kanunu'nun hizmet akdine ilişkin hükümleri uygulanır.Somut olayda, davacı ev hizmetlerini yerine getirdiğini iddia etmiş, davalı, davacının işini gereği gibi yapmadığını ve hizmet süresinin kesintili olduğunu savunmuştur.

Davacının 4857 sayılı İş Kanunun 4.maddesinin 1.fıkrasının (e) bendi gereğince 4857 sayılı Kanunun kapsamı dışında kalan "ev hizmetlerinde" çalıştığı olgusu taraflar arasında ihtilafsız olduğu gibi dosya kapsamı ile de sübut bulmuştur. Bu durumda anılan yasal düzenleme gereği İş Mahkemesi davaya bakmakta görevli olmayıp, dava konusu uyuşmazlığın çözüm yeri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 2.maddesi gereğince Asliye Hukuk Mahkemesidir.