Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/9966 K.2019/9937

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07/05/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin son bulduktan sonra hak kazandığı kıdem tazminatı ve kullandırılmayan yıllık izin ücretlerinin tam olarak ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, yıllık izin ücreti alacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu doğrultusunda, 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun’un 29. maddesi uyarınca, 2010 yılından önce hak kazanılan ve kullanılmayan yıllık izin süreleri karşılığında, işverence iki kat ücret ödenmesi gerektiği kabul edilmiştir.

5953 sayılı Kanun’un 29. maddesinde “Gazeteciye bu Kanunun 21 inci maddesinde yazılı yıllık izni vermeyen veya izni vermiş olup da izin müddetine ait ücreti ödemeyen işverene, yıllık izin vermediği veya izin süresine ait ücretleri ödemediği kimsenin izin müddetine tekabül eden ücretler yekununun üç katı kadar idari para cezası verilir; ayrıca gazeteciye ödenmesi gereken ücret toplamı, iki kat olarak ödenir” hükmü düzenlenmiştir.

Söz konusu hükümde yer alan, iki kat oranının uygulanabilmesi için, gazetecinin çalışırken talep etmesine rağmen işverence izin kullandırılmaması ya da izin verilmesine rağmen izinli sürede ücret ödenmemiş olması gereklidir.

Dava dilekçesindeki iddia, işverence yıllık izinlerin kullandırılmadığına yöneliktir. Ne var ki, işçi şahsi sicil dosyası içeriğinde, işçinin yıllık izin kullanmaya yönelik talebinin işverence reddedildiğine dair bir delil yoktur. Dinlenen tanığın anlatımından da aksi yönde bir kanaat edinilmemektedir. Bu halde, davacının kendi inisiyatifiyle kullanmadığı yıllık izin süresinin bulunduğunun kabulü gerekli olup, 5953 sayılı Kanun’un 29. maddesinde düzenlenen iki kat oranının uygulanması hatalıdır. Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.