Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/10981 K.2018/5136

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde depo sorumlusu olarak 05.10.2010-07.08.2013 tarihleri arasında çalıştığını, işverence iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının işyerinden kendi isteği ile istifa dilekçesi vererek ayrıldığını, istifa dilekçesinde işten ayrılma haklı bir nedene dayandırılmadığından ve irade fesadıyla alındığı iddia ve ispat edilmediğinden kıdem ve ihbar tazminatlarının reddi gerekeceğini, davacının işten ayrıldıktan kısa bir süre sonra 29.08.2013 tarihinde 1334172 sicil nolu işyerinde çalışmaya başladığını, davacının işyerindeki çalışmasının 45 saati aşmadığını, davacının fazla çalışma yapılmadığına dair düzenlenen bordroları ihtirazi kayıtsız olarak imzaladığını, hakkettiği yıllık izinleri kullandığını, genel tatillerde çalışılmadığını çalışıldığında ise ücretinin ödendiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Fazla çalışma yaptığını ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin, tanık beyanına göre 18/12/2010-06.08.2013 tarihleri arasında haftada on saat fazla çalıştığı, dini bayram dışındaki genel tatil günlerinde çalıştığı kabulü ile hesaplandığı anlaşılmıştır.

Fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının ispatı konusunda, dosya içerisinde, işyerindeki çalışma düzenini gösterir işyeri kayıtlarının bulunmadığı, davacının fazla çalışma ve genel tatil çalışmalarının tanık beyanına göre tespit edildiği, beyanı esas alınan davacı tanıklarının davacı ile bir süre birlikte çalıştıkları, tanıkların davacı ile birlikte çalıştığı süre dikkate alındığında, davacının çalışma süresinin tamamında çalışma düzenini bilebilecek durumda olmadıkları anlaşılmaktadır. Bu halde, mahkemece, fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin davacı tanıklarının birlikte çalıştığı sürelerde davacı tanık beyanlarına göre , diğer sürelerde ise davalı tanık beyanlarına göre hesaplanması gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.