KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/11098 E., 2019/12523 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
407 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin emekliliği hak etmiş olması sebebiyle işten ayrıldığını belirterek kıdem tazminatı ile ödenmediğini iddia ettiği fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ve özel görevlerde çalışma ücretlerinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili; zamanaşımı def'i ile husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı ... Danışmanlık Bilg. Tem. San. Tic. Ltd. Şti. vekili; öncelikle zamanaşımı def'inde bulunarak, davacının müvekkili şirket yanında bir yıldan az süre ile çalışmasının bulunması sebebiyle davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece; yapılan yargılamaya ve bilirkişi raporlarına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, dava dilekçesinde faiz isteminde bulunmuş, ıslah dilekçesiyle ayrıca faiz isteminde bulunmaksızın, kısmi davaya konu alacak miktarları bilirkişi raporu doğrultusunda artırılmıştır. Buna göre, mahkemece hüküm altına alınan alacaklar bakımından, ıslah edilen tutarlar için de faiz işletilmesine dair hüküm kurulması gerekirken, yalnızca dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması hatalı olmuştur. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/11098, K. 2019/12523, 10 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama