Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/11111 K.2018/4827

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteğinin reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğini, ancak tazminatlarının verilebilmesi için baskı görmesi sebebiyle istifa dilekçesi verdiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacı iddia ve taleplerinin yerinde olmadığını, davacının haklı nedene dayanmakszıın iş sözleşmesini feshettiğini savunarak davanın reddini istemiş; karşı dava ile haksız fesih tazminatı ve ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacı-karşı davalının fazla çalışması bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir. Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir. İşçiye her ay ödenen ücret içinde fazla çalışmaların bir kısmının yer aldığı taraflarca kabul edildiğine göre 270 saatin 12 aya bölünmesi sonucu belirlenen 22.5 saat, her ay için kanıtlanan fazla çalışma süresinden indirilmelidir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı-karşı davacı şirkete ait hastanede 12.11.2005- 09.01.2014 tarihleri arasında yoğun bakım bölümü hemşiresi olarak çalışan davacı-karşı davalının gece nöbeti tuttuğu günler nöbet çizelgeleri ile belirlenmiş, nöbet tuttuğu günlerin sonrasında bir gün izinli olduğu tespit edilmiştir. Çalışma saat aralıkları mahkemece dinlenen tanık anlatımlarına göre nöbet tuttuğu günlerde 18.00-08.00 , nöbet tutmadığı günlerde ise 08.00- 18.00 olarak kabul edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 29.09.2010 tarihli iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin, olası fazla mesailer dahil 1.000,00 TL net ücret ; 31.12.2010 tarihli iş sözleşmesinde ise olası fazla mesailer dahil 1.000,00 TL net ücret ve prim olduğu belirtilmektedir. Fazla mesai hesabında bu hükümlere değer verilerek yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekirken hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi bozma sebebidir.

Sonuç:

F.K.