Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/11517 K.2018/9018

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti: Davacı, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalının cevabının özeti: Davalı, davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davacı taraf dava dilekçesinde 30.04.2013 tarihinde davalı tarafından banka hesabına diğer bir kısım kalemlerin yanısıra 228 saat fazla çalışma açıklaması ile 2.500,00 TL’nın ödendiğini belirtmiştir. Dosyaya sunulan ve taraflarca imzalanan 30.04.2013 tarihli fesih protkolünde 228 saatlik fazla çalışma alacağı ücreti 2.500,00 TL/net ödendiği ifade edilmiştir. Bu ödemeye ilişkin banka dekontunun da dosyaya sunulduğu görülmektedir.

Hükme esas raporda, hesaplanan fazla mesai alacağından fesihte ödenen 2.500,00 TL’nin mahsup edildiği belirtilmiştir. Ancak, mahkemece verilen kararda 2.500,00 TL mahsup edilmeksizin fazla mesai alacağına hükmedildiği anlaşılmaktadır. Davacının kabulünde olan ve dosyadaki bilgi ve belgelere göre ödendiği sabit olan 2.500,00 TL fazla mesai ücretinin yapılan hesaplamadan mahsup edilmesi gerekirken bunun yapılmaması hatalı olmuştur.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Dosyaya sunulan 25.08.2014 tarihli bilirkişi raporuna davalı tarafça itiraz edilmekle bu kez 16.02.2015 tarihli bilirkişi raporu dosyaya ibraz edilmiş olup, kıdem ve ihbar tazminatına esas ücrete ilişkin olarak ilk rapordaki günlük ücret daha düşük iken davalının itirazı sonucu alınan ikinci raporda davalı aleyhine daha yüksek bir ücret belirlenmiş olmakla birlikte davalı tarafça bu yönden açık olarak temyiz sebebi yapılarak temyiz isteminde bulunulmamıştır. Bu nedenle, bu husus temyiz incelemesine konu edilmemiştir.

Sonuç: