Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/11558 K.2018/7256

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin emekli olarak işten ayrıldığını belirterek kıdem tazminatı farkı, ikramiye, ilave tediye, giyim yardımı ve toplu iş sözleşme farkı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ödenmeyen alacağı bulunmadığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda kıdem tazminatı farkı, ilave tediye, giyim yardımı ve toplu iş sözleşme farkı alacakları yönünden yargılama sırasında ödeme yapıldığından karar verilmesine yer olmadığına, ikramiye talebinin kabulüne, ikramiye ve kıdem tazminatı yönünden fazlaya dair hakların saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesinde;"Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur. Bu madde yargı mercileri tarafından hesaplanan akdi avukatlık ücreti sözleşmelerinde uygulanmaz." düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, 15.10.2014 tarihinde ön inceleme duruşması yapılarak tutanak imzalanmıştır. 2014 yılı Kasım ve Aralık aylarında üç taksit halinde kıdem tazminatı ödemesi yapılmıştır. 24.10.2014 tarihinde Devlet ikramiyesi, 18.10.2014 te giyecek yardımı banka aracılığı ile ödenmiştir. Yine davalı Belediyenin 05.02.2015 tarihli yazısı gereğince toplu iş sözleşmesi farkı alacağının ödendiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda yukarıda açıklanan düzenleme gereğince, davacı lehine, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra ödenen ve hüküm altına alınan alacak miktarları toplamı üzerinden nispi ve tam vekalet ücreti taktir edilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.