Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/11650 K.2018/2744

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ... ile ... Hizmt. Müşavirlik İnş. San. Tic. A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Belediyesi ve ... Hizmet Müş. A.Ş.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı Kanunu'nun 14. maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı ise fesih tarihi olmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş sözleşmesi davalı şirketçe 22.06.2010 tarihinde feshedilmiş, dava konusu kıdem tazminatı alacağına fesih tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamıyla ilgisiz şekilde 28.02.2008 tarihinin fesih tarihi kabul edilerek faiz başlangıçının belirlenmesi hatalı olmuştur. Bu husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Ayrıca gerekçeli karar başlığında 2 nolu davacı olarak ... adının da yazılması dosyanın tek davacısının ... olması nedeniyle hatalı olup hükümden çıkartılması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda yazılı sebepten;

1-Davacı: "2-... -[TCKN]" ibaresinin hükümden çıkartılmasına,