Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/11857 K.2018/8052

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesine haklı neden olmaksızın işverence son verildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının görevinin, teslim edilen malzemelerin müşteri bayilerine pazarlama işi olduğunu ancak işe ilk girdiği dönem içerisinde 01.12.2012 tarihinde alkollü araç kullanımı nedeniyle sürücü belgesine el konulduğunu, bu olaya rağmen müvekkili tarafından davacının işine son verilmeyip depoda görevlendirildiğini, 26.02.2014 tarihinde yapılan malzeme sayımında aracın içerisinde yer alan ve tarafına teslimi yapılan malzemelerin eksik olduğunun belirlendiğini, yapılan müşteri ziyaretlerinde davacının fatura dışı malzeme teslimi yaptığı ve bedel almadığı,

25.03.2014 tarihinde ise araç içerisinde yapılan sayımda yine eksik malzeme çıktığını, bunun üzerine davacıya firma çalışanı tarafından muhasebeye gelmesinin söylendiğini ancak davacının işyerini terk edip işten ayrıldığına yönelik beyanda bulunduğunu, davacıya yapılan tüm sözlü davetlerin sonuçsuz kaldığını ve 2 iş günü işe gelmediğini, davacının iş akdinin haklı olarak feshedildiğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar önelleri ve ihbar tazminatı yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesinde ; İş sözleşmelerinin

a) İşi altı aydan az sürmüş olan işçi için, bildirimin diğer tarafa yapılmasından başlayarak iki hafta sonra,

b) İşi altı aydan birbuçuk yıla kadar sürmüş olan işçi için, bildirimin diğer tarafa yapılmasından başlayarak dört hafta sonra,

c) İşi birbuçuk yıldan üç yıla kadar sürmüş olan işçi için, bildirimin diğer tarafa yapılmasından başlayarak altı hafta sonra,

d-)İşi üç yıldan fazla sürmüş işçi için, bildirim yapılmasından başlayarak sekiz hafta sonra feshedilmiş sayılacağı yönünde düzenleme bulunmaktadır .Bildirim sürelerine ilişkin 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesindeki kurallar nispî emredici niteliktedir. Taraflarca bildirim süreleri ortadan kaldırılamaz ya da azaltılamaz. Ancak, sürelerin sözleşme ile arttırılabileceği Kanunda düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacının kıdeminin 1 yıl 6 ay 7 gün olduğu kabul edilmesine rağmen, ihbar tazminatı 56 günlük ücret üzerinden hesaplanmış ve bu rapor mahkemece hükme esas alınmıştır. Dosya kapsamında ihbar önelinin, kanunda gösterilen sürelerin üzerinde belirlendiğine ilişkin taraflar arasında imzalanmış sözleşme bulunmamaktadır. Bu durumda davacının hak kazandığı ihbar tazminatının altı haftalık ihbar süresi üzerinden belirlenmesi gerekirken, fazla miktarda ihbar tazminatı ödenecek şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup bozma nedenidir.

Sonuç: