Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/11904 K.2017/6384

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Trabzon Valiliği emrinde şoför olarak çalıştığı dönem için seyyar görev cetvelleri uyarınca TİS 35. maddesi kapsamında seyyar görev tazminatı ve ulusal bayram, genel tatil alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan ilk yargılamada davanın kabulüne karar verilmiş, karar (Kapatılan) Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 14/11/2013 tarih 2013/12847 E. 2013/19281 K. sayılı kararı ile davacının çalıştırılmasına ilişkin vize alınıp alınmadığının tespiti için araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararından sonra yapılan araştırma neticesinde, seyyar görev tazminatı koşullarının bulunmadığı nedeni ile davanın reddine karar verilmiş, karar bu kez de (Kapatılan) Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 16/04/2014 tarih, 2015/9332 E. 2015/7190 K. sayılı kararı ile ulusal bayram, genel tatil alacağı talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması nedeniyle tekrar bozulmuştur. Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda verilen karar dosya içeriğine uygun olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak davalı Bakanlığın harçtan muaf olduğu gözardı edilerek davalı idare aleyhine harca hükmedilmesi isabetsizdir.

Bununla beraber bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.