Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/12290 K.2018/8707

Davacı, bir kısım işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği ret etmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme, temyiz edilen kararın kesinlik sınırı altında kalması sebebi ile, davacı vekilinin temyiz istemini 12.06.2015 tarihli ek kararı ile reddetmiştir. Temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek karar davacı tarafça süresi içerisinde temyiz edilmiştir. Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde, kısaca kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Her ne kadar mahkemece temyiz isteminin kesinlik sınırının altında kaldığından bahisle reddine karar verilmiş ise de, davacı yanın dava dilekçesinde fazlaya dair hakkını saklı tuttuğu dikkate alındığında temyiz isteminin yerinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin verdiği 12.06.2015 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiş, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya inceledi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, işçi tarafından iş akdine haklı olarak son verildiğini öne sürerek davacının kıdem tazminatı, fazla çalışma ve eksik ödenen ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davacının fazla mesai yapmadığı ve fark ücret alacağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin iş akdini feshinin haklı olup olmadığı noktasındadır.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi yasal yollardan talep etmesi mümkündür. Ücreti ödenmeyen işçinin, haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu' nun 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır

Davacı işçi, ücret alacakları eksik ödendiğinden iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia etmektedir. Dosyaya ibraz edilen ücret bordroları incelendiğinde ödenmesi gereken aylık ücret miktarı ile ödenen ücret miktarı arasında davacı işçi aleyhine farklılıklar olduğu görülmüştür. Örneğin 2013 Ocak bordrosunda aylık ücret brüt 1.354,80 TL olarak tahakkuk ettirilmiştir.

Dönemin asgari ücreti brüt 978,60 TL olup taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesi hükümlerine göre davacının alması gereken ücret bu ücretin % 40 fazlası olan 1.370,04 TL dir. Bu itibarla 2013 Ocak ayı için eksik ödenen 16,76 TL ücret alacağı bulunmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş bordrolar incelenerek davacıya ne kadar eksik ödenen ücret alacağı olduğunun tespiti ile ücret alacağını hüküm altına almak ve fesih tarihi itibariyle eksik ödenen ücreti alacağı sabit olduğuna göre, iş sözleşmesinin işçi tarafından feshinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi uyarınca haklı sebebe dayandığı kabul edilerek kıdem tazminatı alacağının kabulüne karar vermektir

Mahkemece bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.