Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/12339 K.2018/8847

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı, 01/04/2002 tarihinden itibaren davalı Kuruma ait işyerinde çalıştığını, iş akdini ücret alacaklarının eksik ödenmesi nedeniyle 4857 sayılı İş K.24/II. maddesi gereğince haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, zamanaşımı def'inde bulunarak ,davacının haklı neden olmaksızın iş akdini feshettiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı olarak her ne kadar Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Zonguldak Genel Müdürlüğü gösterilmişse de,Kurum Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'na bağlı olup,ayrı bir tüzel kişiliğe haiz değildir. Yargılama aşamasında Bakanlığı temsilen hazine vekili duruşmalara katılmış kararı da Bakanlık adına temyiz etmiştir. Ancak gerekçeli kararda davalı olarak Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün gösterilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddi bir hatadır.

Bununla birlikte; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm kısmının “2” ve “3“ numaralı bendinde harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup, bozma sebebi ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.