Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/12818 K.2020/8377

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı işyerinde 07.05.2013 tarihinde üretim müdürü olarak çalışmaya başladığını, 01.07.2014 tarihinde de şirket yönetim kurulu başkanına bağlı olarak fabrikalar müdürlüğü görevine getirildiğini, o tarihten iş sözleşmesinin feshedildiği 31.07.2015 tarihine kadar da yönetim kurulu başkanının denetim, gözetim ve kontrolünde bu işi yapmaya devam ettiğini, emir ve talimatları şirket yönetim kurulu başkanından alan ve onun gözetim ve denetiminde çalışan davacının normal mesai saatlerinin 08.00-18.00 olmasına rağmen günlük ortalama en az 2 saat normal mesai saatleri dışında çalıştığını,

yine cumartesi- pazar günleri nöbetleşe idari nöbet tuttuğunu, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, müvekkili işyerine 07.05.2013 tarihinde üretim müdürü olarak işe başladığını, daha sonra fabrikalar müdürlüğü görevine getirilmiş olup aynı zamanda üretim müdürlüğü görevini de yürüttüğünü, iş sözleşmesine 31.07.2015 tarihinde zorunlu nedenlerle son verildiğini, fazla mesai talebinin yerinde olmadığını, davacının üst düzey yönetici olup zaten bu nedenle yüksek ücret aldığını,

müvekkili şirketin yapılanma ve hiyerarşik yönetim planı çerçevesinde davacının üst düzey yönetici olarak 07.05.2013-01.07.2014 tarihlerinde üretim müdürü olarak ve bundan sonra iş sözleşmesinin sona erdiği 31.07.2015 tarihine kadar da fabrikalar müdürü olarak çalıştığını, müvekkili şirket tarafından davacıya fazla çalışma yapması yönünde bir talimat verilmediğini, her ne kadar davacının Yönetim Kurulu Başkanının denetim, gözetim ve kontrolünde görev yaptığı belirtilmişse de bu iddianın gerçeğin çarpıtılması olduğunu,

Yönetim Kuruluna ve Yönetim Kurulu Başkanına karşı sorumlu olmasının davacıya çalışma şekli ve zamanları ile ilgili olarak bir talimat verildiği anlamına gelmeyeceğini, davacının kendi çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: İlk Derece Mahkemesince, toplanan delillere dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İstinaf başvurusu : İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti : Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derecesi Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun oy birliğiyle esastan reddine karar verilmiştir. Temyiz başvurusu : Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.Davacının işe ilk başladığında üretim müdürü olarak çalıştığı, 01.07.2014 tarihinden fesih tarihine kadar olan süreçte fabrikalar müdürlüğüne atandığına dair belgeler dosyada mevcut olup, sunulan organizasyon şemasında en üstte yönetim kurulu başkanının yer aldığı görülmekle birlikte;

davacının fiilen çalıştığı yerde üstünde ona emir ve talimat veren amirinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, araştırma sonucu davacının çalıştığı yerde kendisine emir ve talimat veren bir amirinin bulunmadığının anlaşılması halinde mesai saatlerini kendisinin düzenlediği kabul edileceğinden fazla mesai ücret talebinin reddine karar verilmelidir.