Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/13932 K.2018/15866

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğunu, davacının 2007-2011 yılları arasında çoban olarak asgari ücretle davalılara ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalılara tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı Tarım İşletmesi Genel Müdürlüğü vekili, davacının çoban olarak çalışması nedeniyle 4857 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerektiğini, husumet itirazında bulunduklarını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Süt Ürünleri Tar. İnş. Pek. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını, işten ayrılırken tüm haklarını aldığına dair ibraname imzaladığını, ayrıca davacının fazla çalışmalarına karşılık izin kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı Tarım İşletmesi Genel Müdürlüğü vekili ile Davalı ... Süt Ürünleri Tar. İnş. Pek. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamına göre, davacı iki günde bir yirmi dört saat çalıştığını, ayrıca ulusal bayramlarda ve dini bayramların ilk günü hariç sürekli olarak çalıştığını ve bu şekilde fazla çalıştığı sürelere ait ücretlerin ödenmediğini ileri sürmüş; davalılar ise, davacının fazla çalışma yapması halinde karşılığında izin kullandığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapmadığını savunmuştur.

Mahkemece, tanık beyanları doğrultusunda düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla çalışma alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının iki günde yirmidört saat çalıştığı, yirmidört saatlik çalışmanın ara dinlenme süresi düşüldükten sonra en fazla on dört saat olabileceği, böylece davacının bir hafta üç gün diğer hafta dört gün on dört saat çalışarak, haftada ortalama dört saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir.

Ne var ki dosya içinde bulunan imzalı ücret bordrolarının bir kısmında fazla çalışma tahakkuku bulunmakta olup, bilirkişi raporunda bu tahakkukların dikkate alınmaması hatalıdır.

Aynı şekilde dosya içinde, davacının imzasını taşıyan “çalışma cetveli ve ödeme tutanağı” başlıklı, “izin belgesi” başlıklı bir kısım belgeler ile ayrıca “aylara göre fazla mesaili gün sayısı”, “günde toplam fazla mesai”, “toplam mesai saati”, “fazla mesai saat farkı”, “hakedilen toplam fazla mesai saati”, “verilecek fazla mesai izni” gibi sütunlar içeren cetveller bulunduğu görülmekte olup, bu belgelerle ilgili olarak mahkemece herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Söz konusu belgelerde davacının imzası bulunduğu göz önüne alınarak, ilgili belgeler davacıya gösterilmek suretiyle, davacının beyanı alındıktan sonra; dosya kapsamı ve toplanan tüm deliller yeniden bir arada değerlendirilerek davacının fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti talebi ile ilgili sonuca gidilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.