Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/13949 K.2018/15937

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinin taşeronları nezdinde 22/01/2008-19/07/2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin 19/07/2012 tarihinde işlerin ağırlaşması fazla mesai ücretleri ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle kendisi tarafından sonlandırıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin, hafta tataili, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı ve davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda davacının haftanın 6 günü 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı, haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılmıştır. Ancak davacı tanıklarının işverene karşı açtıkları aynı nitelikte davaları bulunduğu anlaşılmaktadır. Başka delillerle desteklenmeden salt husumetli tanık anlatımları ile sonuca gidilmesi isabetli değildir.

Ne varki davacı ile aynı tarihte işe alınan 21/01/2008-06/01/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışan ve aynı işi yapan bir başka işçinin açtığı davada, ayda bir hafta, haftada 18 saat ve ayda 3 hafta haftada 7,5 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek karar verilmiş, temyiz üzerine dairemizin 16.05.2017 tarih, 2017/7633 esas- 2017/11198 karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Her ne kadar dairemizin 2017/7633 esas- 2017/11198 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen emsal dosyasında yerel mahkemece ulusal bayram ve genel tatil talebi reddedilmiş ise de, bu tarihten sonra dairemiz incelemesinden geçen ve yukarıdaki aynı gerekçe ile bozulan Dairemizin 2017/11357 esas ve 2018/5249 karar sayısına kayıtlı aynı işyerinde diğer bir çalışan olan Tanık ...'in dosyasında, davalı tanığının beyanları ile de doğrulandığından genel tatil ücretinin kabulüne ilişkin verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı tespit edilmiştir. Bu sebeple işbu dosya bakımından da dini ve milli bayramlarda çalışıldığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Fazla çalışma ücreti alacağının, davacının ayda bir hafta, haftada 18 saat ve ayda 3 hafta haftada 7,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek, şimdi olduğu gibi imzalı bordrolarda tahakkuk bulunan aylar dışlanmak sureti ile hesaplanarak hüküm altına alınması için kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti yönünden, imzalı bordrolardaki ödemelerin mahsup edildiği belirtilmiş ise de, bordrolardaki tahakkukların sembolik olmadığının anlaşılması halinde imzalı bordrolardaki tahakkukların dışlanması gerekirken mahsup edilmesi ayrıca hatalı olmuştur.