Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/14747 K.2017/29700

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde taşeron firma adı altında alt işveren nezdinde 1986 yılından beri belirsiz süreli hizmet akdi ile çalışmaya başladığını, bu çalışmaların aralıksız olarak 27/06/2013 tarihine kadar devam ettiğini, davalı Belediyenin ihale ettiği şirket tarafından işe alındığını, her yıl açtığı ihaleler ile değişik taşeronlara ihale ettiğini, taşeron firmalar değişmesine rağmen, çalışan işçilerin aynı kaldığını, hatta işçisi görünmesine rağmen çoğu işçinin bu taşeron firma yetkililerini tanımadığını,

işçilerin tüm denetimlerinin davalı ... tarafından yapıldığını ve tüm talimatlar ile çalışma saat ve yerlerinin Belediye tarafından belirlendiğini, her ne kadar taşeronlar işveren gözükse de aslı işverenin davalı ... olduğunu, bu nedenle işçilik haklarından davalı Belediyenin sorumlu olduğunu, müvekkilinin iş akdinin emeklilik nedeniyle işveren tarafından sona erdirildiğini, ancak, kıdem tazminatı ile bazı yıllara ait yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi, ücretlerinin de tam olarak ödenmediğini, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla alacak kalemlerinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda davalı tarafından izin ücretlerinin ödenmesine ilişkin belgeler sunulmuş ve davacının bütün izinlerini kullandığı iddia edilmiştir. Davacının; yıllık izinlerini kullanılıp kullanılmadığı, izin ücretlerinin ödenmesine ilişkin belgelerde araştırılarak, davacı asil de bu konuda dinlenerek; sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yıllık izin ücreti alacağı konusunda eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebidir.

Sonuç: