Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/15012 K.2018/20426

... ... ... ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işveren tarafından tek taraflı olarak ücretinin düşürüldüğünü, primlerinde kesinti yapıldığını, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, yedek plasiyerliğe geçirilerek statüsünün düşürüldüğünü ve tüm bu sebeplerle haklı nedenle ... akdini feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, yıllık izin, 2011 Mayıs'tan itibaren eksik ödenen ücret ve eksik ödenen prim alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ücretlendirme ve prim sistemindeki değişikliklerin davacı tarafından kabul edildiğini, hiçbir itirazı kayıt olmamak üzere yaklaşık 2 yıla yakın bir süre uygulandığını, işyerinde 2011 yılında “Horizon Yapılanmasına” geçildiğini, bu sistemde diğer şirketlerle aynı ücret ve prim sisteminin uygulanması zarureti doğduğunu, bu durumun çalışanlara izah edildiğini, yeni ücretlendirme sisteminin davacı tarafından kabul edildiğini ve “plasiyer ücretlendirme tutanağının” imzalandığını, davacının dilerse evden dahi sisteme giriş yapabileceğini, çalıştığını iddia ettiği işyerlerinin gece geç saatlere kadar açık yerler olmadığını, davacı tarafından açılan davanın haksız olduğu iddiasıyla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda fazla mesai ve prim alacaklarının reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 59. maddesinde, ... sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için ... sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, ... sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kıdemine göre 28 gün izne hak kazandığı ve davalı tarafça 8 günlük yıllık izin kullanma belgesi sunulduğundan bu sürenin mahsubu ile bakiye 20 gün için hesaplama yapılmıştır. Ancak yargılama devam ederken davalı taraf davacıya son ay ücret bordrosu ile yıllık izin ödemesi yaptıklarını ve ödemeye ilişkin banka dekontunu da dosyaya sunduklarını belirtmiş olup mahkemece bu durum değerlendirilmemiştir.

Dosya içerisinde yer alan 2013 Ocak bordosunda 652,40 TL yıllık izin ücreti tahakkuku yapıldığı ve bordroda toplam bu miktarla birlikte net 1.840,69 TL ücret tahakkuk edildiği ve Yapı Kredi Bankası ödeme dekontuna göre aynı miktarın 11.02.2013 tarihinde davacı hesabına ödendiği görülmüştür. Bu nedenle, Ocak 2013 ayına ait bordroda tahakkuk eden yıllık izin ücretinin yapılan hesaplamadan mahsup edilmemesi hatalı olmuştur.