Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/1516 K.2017/1223

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait işyerinde şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar tarafların temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 31.12.2013 tarih, 2013/19595 esas-2013/24101 karar sayılı kararı ile bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delilerle hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

İş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebeple feshedilip feshedilmediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının iş sözleşmesi işveren tarafından yapılan soruşturma sonucunda işyerine ait birtakım ürünlerin başka şahısların evine taşınmasına yardımcı olunması, bu konuda ifadesinin alınması sırasında yönetim kurulu üyesine hakaret etmesi, iftirada bulunması, intihar girişimine kalkışması ve muhasebe müdürünün kendisini darp ettiğine ilişkin suçlamalar yöneltmesi nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2. maddesi gereğince feshedilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda işveren tarafından yapılan feshin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine ilişkin verilen karar, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 31.12.2013 tarih, 2013/19595 esas-2013/24101 karar sayılı kararı ile feshin geçerli nedene dayandığı ve bu sebeple davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazandığı belirtilerek bozulmuştur.

Ancak, fesih gerekçesi yapılan birkısım eylemleri ile bağlantılı olarak davacı hakkında kamu davası açıldığı, hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Hukuk mahkemesi kendisine açılmış olan bir davayı bütün yönleriyle inceleyip karara bağlamakla yükümlüdür.

Bir davadaki asıl sorun hakkında karar verilebilmesi için daha önce çözülmesi gereken bir sorunun başka bir mahkeme tarafından başka bir davada karara bağlanması gereken hallerde bekletici mesele söz konusu olur. Ayrıca, ceza ve hukuk mahkemelerinin verecekleri kararlar arasında, aynı olay için ayrı ayrı sonuçlar doğmasını önlemek bakımından da bekletici meselenin kabulünde zorunluluk vardır.

Dosya kapsamından; davalı işverence haklı fesih gerekçesi yapılan olaylarla bağlantılı olarak davacı hakkında açılan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/75 esas sayılı dava dosyasının derdest olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09.05.1960 gün ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karar usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı kararından dönmesi mümkündür.

Bu sebeple, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 31.12.2013 tarih, 2013/19595 esas-2013/24101 karar sayılı kararının, feshin geçerli nedene dayandığı ve kıdem ihbar tazminatının hüküm altına alınması gerektiği yönündeki 2 numaralı bendinin maddi hataya dayandığı anlaşıldığından ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davacı hakkında, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/75 esas sayılı dosyası ile açılan kamu davasının kesinleşmesi beklendikten sonra feshin haklı yada geçerli nedene dayanıp dayanmadığı konusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.