Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/15638 K.2018/22164

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 25.10.2008-19.05.2014 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, ücretinin en son aylık 3.450,00 TL olmasına karşılık, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında asgari ücret üzerinden bildirildiğini, asgari ücret miktarının banka hesabına, geri kalan kısmının ise elden ödendiğini, ücret alacakları ödenmediğinden ... akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile ücret, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, asgari geçim indirimi ve iaşe bedeli alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının hiçbir sebep yokken işe gelmediğini ve bu surette istifa ettiğini, davacının yıllık izinlerini tam olarak kullandığını ve yıllık izin alacağı bulunmadığını, davadaki taleplerle ilgili zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının ücret iddiasının yerinde olmadığını, davacının ücret dışında, yurtdışına çıkışlarda harcırahın eksiksiz ödendiğini bu nedenle açılan davanın haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ... sözleşmesinin davacı tarafça haklı olarak feshedildiği, davacının ödenmeyen işçilik alacaklarının bilirkişi raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi uluslararası tır şoförü olup, işçinin ödenmeyen ücreti olup olmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı işçinin uluslar arası tır şoförü olarak garanti ücret+sefer primi karşılığı çalıştığı dosya kapsamı ile sabittir. Davacı 2014 yılı Mart, Nisan ve 15 günlük Mayıs ayı ücretlerinin ödenmediğini iddia etmekte, davalı ise dosyaya ibraz ettiği avans makbuzlarına göre tüm ücretlerin ödendiğini savunmaktadır.

Davacı tanıkları asgari ücret dışında 450,00 Euro aldıklarını, davalı tanıklarından ..., asgari ücret artı sefer başına 450,00 Euro olacak şekilde çalışıldığını, ... ise sefer başına alınan harcırahların sefere gitmeden önce alındığını, ayrıca aracın gideceği yere kadar gerekli ... avans giderlerinin (mazot ve otoban ücretleri vs.) alındığını, ... avansı ve 450,00 Euro sefer ücreti dahil toplam 2.500,00 Euro civarında para verildiğini beyan etmişlerdir.

Mahkemece davalı yanca dosyaya ibraz edilen makbuzlarla sefere çıkmadan önce dolayısıyla da en son 09.04.2014 tarihi itibariyle ücret ve harcırahlar ödenmiş olduğundan ödenmeyen ücret ve harcırah alacağı bulunmadığı gerekçesiyle bu taleplerin reddine karar verilmiştir.

Banka kayıtlarına göre davacının çalışma süresi boyunca aldığı ücretin asgari ücret tutarının ödendiği ve dosya içerisinde yer alan 4 adet makbuz incelendiğinde, 21.02.2014, 07.03.2014, 21.03.2014 ve 09.04.2014 tarihli oldukları ve her birinin 2.200,00 Euro artı 100,00 TL bedelli olduğu görülmüştür.

Yurt dışı giriş çıkış kayıtları incelendiğinde davacının son olarak 22.02.2014, 08.03.2014, 23.03.2014, 11.04.2014 ve 27.04.2014 tarihlerinde seferde olduğu ve ödeme makbuzları ile karşılaştırıldığında seferden birkaç gün önce ücretlerin ödendiği, en son olarak da 11.04.2014 tarihli seferden önce 09.04.2014 tarihinde ödemenin yapıldığı görülmüş ancak 27.04.2014 tarihli sefere ilişkin bir ödeme kaydına rastlanmamıştır.

Dosya içeriğine göre davacının asgari ücrete ilave 450,00 Euro ile çalıştığı anlaşıldığından ve banka kaydına göre asgari ücret tutarı ödendiğinden en son sefere ilişkin kalan 450,00 Euro kısmın ödenmediği görülmekle davacının ödenmeyen ücret alacağının kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.