Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/15867 K.2017/7960

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde ağır vasıta şoförü olarak çalışmakta iken fazla çalışma ve sair işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeni ile iş akdini haklı olarak feshettiğini bildirerek bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının belirttiği hususların gerçeği yansıtmadığını, davacının iş akdini feshinin haklı olmadığını, hak ettiği tüm işçilik alacaklarının kendisine ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozma ilamının 3. numaralı bendinde davacının dava dilekçesi ile yıllık izin ve hafta tatili ücreti toplamı olarak 50,00 TL talep edildiği, ıslah dilekçesi ile yıllık izin ücreti olarak 50,00 TL üzeri için, hafta tatili ücreti olarak da 200,00 TL üzeri için harcını ödeyerek talebini arttırdığı, davacının talebi aşılarak dava dilekçesinde sanki yıllık izin ücreti için ayrı olarak 50,00 TL ve hafta tatili ücreti olarak ta ayrı olarak 200,00 TL talebi varmış gibi hüküm kurulmasının hatalı olduğu belirtilmiştir. Bozma sonrası iki alacağın toplamı üzerinden 50,00TL'sine dava tarihinden faiz yürütülmesi doğru ise de alacakların birinin net olarak birinin brüt olarak toplanması hatalıdır.

Yine bozma ilamının 4 numaralı bendinde hükmedilen alacakların net ya da brüt olduğunun kararda gösterilmemesinin hatalı olduğu belirtilmesine ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine karşın bu eksikliğin giderilmemesi hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasında yer alan “a-2.201,24 TL kıdem tazminatı alacağının 03/08/2011 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,

b-2.768,23 TL yıllık izin ücreti ve hafta sonu çalışma ücreti alacağının 50,00TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiye 2.718,23 TL'sine ıslah tarihi olan 13/11/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,

c-6.508,54 TL net fazla çalışma ücreti alacağının ıslah tarihi olan 13/11/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,

d-249,45 TL milli bayram tatili ücreti alacağının ıslah tarihi olan 13/11/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine

“a-2.201,24 TL brüt kıdem tazminatı alacağının 03.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,

b-2.073,02 TL net yıllık izin ücreti ve hafta sonu çalışma ücreti alacağının 50,00TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiye 2.718,23 TL'sine ıslah tarihi olan 13.11.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,

c-6.508,54 TL net fazla çalışma ücreti alacağının ıslah tarihi olan 13.11.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,