Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/1612 K.2017/1799

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... Belediyesinde çalışırken bu belediyenin 6360 sayılı Kanun ile kapatılması üzerine davalı Belediyeye nakledildiğini, burada çalışmaya devam ettiğini, ... Belediyesinde çalıştığı sırada fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde mesai yaptığını, karşılığının ödenmediğini ayrıca işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesine göre ücret zamlarının, kıdem zammının ücretine yansıtılmaması nedeni ile eksik ücret aldığını, ilave tediye ve akdi ikramiye ile toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan sosyal yardımların ödenmediğini iddia ederek fark ücret ve bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.(Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/14-778 esas, 2007/611 karar, 9. Hukuk Dairesinin 01.04.2008 tarihli ve 2007/38353 esas, 2008/7142 karar sayılı ilamı)

Somut olayda, bozma sonrası mahkemece “...4-Diğer alacak kalemleri bozmaya konu edilmediğinden bu hususlar hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, ” şeklinde hüküm oluşturulmuştur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2012 tarihli ve 2012/13-747 esas, 2012/84 karar sayılı ilamında ve Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği gibi, Yargıtayca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukukî geçerliliğini yitirir. Mahkemece bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesine uygun olmalıdır.

Mahkemece yukarıdaki kanuni düzenlemeler ve ilkeler dikkate alınmaksızın, bozma nedeni yapılmayan alacak kalemleri hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm oluşturulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca, mahkemece uyulan bozma ilamı içeriğinde "İlave tediye alacağı münhasıran toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacak değildir. Toplu iş sözleşmesinde ayrıca düzenlenmesi bunun toplu iş sözleşmesinden doğan alacak olduğu anlamına gelmez. İlave tediye alacağının yasal dayanağı 6772 sayılı Yasa olup ilave tediyeye ise 6772 sayılı Yasada açık bir düzenleme bulunmadığından yasal faiz işletilmesi gerekir.

Öte yandan davacı vekili tüm alacakların en yüksek banka mevduat faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Hal böyle olunca, ilave tediyeye yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi gerekirken en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi hatalı olmuştur." denilmiş, mahkeme bozma ilamı sonrası verdiği kararda ise bu alacak kalemi bakımından "1-İkramiye ve ilave tediye ücreti alacağı yönünden 10,00.-TL'nin dava tarihinden itibaren, 24.662,30.-TL'nin ıslah tarihi olan 02.10.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklinde hüküm kurmuştur.

Bu haliyle, ilave tediye alacağına uygulanacak faiz bakımından, uyulan bozma ilamında belirtildiği şekilde hüküm kurulmaması hatalı olup bozma sebebidir.