Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/16492 K.2017/10672

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 29.02.2016 tarihli ve 2015/5804 esas, 2016/4780 karar sayılı ilamı ile; Mahkemece tanık sayısının gerekçe gösterilmeden ve açıkça davalı tarafından vazgeçilmeden sınırlanmasının savunmanın kısıtlanması sonucunu doğurduğunu, davalının bildirdiği tüm tanıkların dinlenilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulmasının hatalı olması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması isabetli olup davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkeme, kararın hüküm kısmında 1/4 hakkaniyet indirimi ile beraber 877,50 TL genel tatil alacağını hüküm altına almış olmasına rağmen, maddi hata sonucu bu alacak kalemini fazla mesai olarak belirtmiştir. Bu husus bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: