KÜNYE
(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2017/16530 E., 2020/8403 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
357 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız feshedildiğini beyan ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.Davalı, davacının yeni bir iş bulduğunu kendi isteği ile işten ayrıldığını kıdem ve ihar tazminatı hakkı olmadığını savunmuştur.
Mahkemece, davalı tarafça, davacının istifa ederek işyerinden ayrıldığı savunulmuş ise de istifa ettiğine dair bir belge sunulmadığı, uzun süredir davalı işyerinde çalışan davacının işyerinden sebepsiz yere ayrılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı hüküm altına alınmıştır.Karar yasal süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2-İş sözleşmesinin, kimin tarafından feshedildiği ve feshin haklı nedenle yapılıp yapılmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Somut olayda, davacı iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı bir neden gösterilmeksizin feshedildiğini beyan etmiş, davalı ise davacının başka bir yerde işe başladığı için kendi isteği ile işten ayrıldığını savunmuştur.
Mahkemece, davacının istifa ettiğine dair bir belge sunulmadığı, uzun süredir davalı işyerinde çalışan davacının sebepsiz yere işinden ayrılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı hüküm altına alınmıştır. Ancak, Mahkemece varılan sonuç dosya içeriğiyle örtüşmemektedir.
Dosya kapsamında dinlenen davacı ve davalı tanık beyanlarına göre; davacının kendi isteği ile işten ayrıldığı ve başka bir işyerinde işe girdiği, hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde, davacının davalı işyerindeki çalışmasının 30.12.2010 tarihinde sona erdiği, 01.01.2011 tarihinde ise başka bir işyerinde çalışmaya başladığıı görülmüştür.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/16530, K. 2020/8403, 1 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama