Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/16641 K.2020/5745

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalılardan ... Belediyesi bünyesinde 2003 yılından 01/09/2014 tarihine kadar güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, emekli olarak işten ayrıldığını, davalı Belediyenin taşeronları değişse de davacının belediye bünyesinde on yıldan fazla süre ile çalıştığını, davalı belediyede davacının ara vermeden 12 saat çalıştığını, son bir yıldır 17:30-08:00 vardiyasında nöbet tuttuğunu, davacının son aylık maaşının 1.200,00 TL net olduğunu, davacının kıdem tazminatı ve fazla mesailerinin kendisine ödenmediğini, yıllık izinlerini de kullanmadığını, hafta sonları ve pazar günleri dahil çalıştığını, beyanla, işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili ; zamanaşımı ve husumet itirazlarının bulunduğunu, davalı belediyenin 5393 sayılı Belediyeler Kanununun 67.maddesi gereğince davacının çalıştığı taşeron firmalar ile ihale yasası kapsamında hizmet alım sözleşmesi yaptığını, dava konusu taleplerle ilgili olarak davalı Belediyenin sorumluluğu olmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Güvenlik Sistemleri Özel Güvenlik Tic.Ltd Şti vekili ; davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile davalı şirkette 01/01/2014-31/08/2014 tarihleri arasında çalıştığını, davacının 01/09/2014 tarihinde istifa ettiğini, 6552 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde değişik yapılması ve bazı alacakların yeniden yapılandırılmasına dair Kanununun 8. maddesi gereğince davacının alacağından asıl işvereninin sorumlu olduğunun açık olduğunu, tatil mesai ücretlerinin kendisine ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını, fazla çalışma ücret alacağının da olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı ...’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı ve hafta tatili günlerinde çalışıp çalışmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Aynı ilkeler, ulusal bayram ve genel tatil alacağının ispatı bakımından geçerlidir.

Somut olayda, davacı davalıya ait işyerinde haftanın yedi günü en az 12 saat çalıştığını, son bir yılda 17:30- 8:00 vardiyasında gece çalıştığını iddia ederek tanık deliline dayanmıştır. Davalı yan iş yerinde fazla çalışma yapılmadığını savunmuş, çalışma düzenine ilişkin iş yeri kaydı sunmamıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın 7 günü 11 saat çalıştığı kabulü ile haftalık 21 saat fazla çalışma yaptığı belirlenmiştir.

Dosya kapsamındaki delillere özellikle davacı tanık beyanına göre ve Dairemizin 2017\16017 esas sayılı dosyanda kabul edildiği üzere; davacının iki gün gündüz, iki gün gece, iki gün izin şeklinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Söz konusu çalışma sisteminde hafta tatili yapıldığından hafta tatili alacak talebinin reddi gerekirken ve yine fazla çalışma alacağının da bu çalışma sistemine göre hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.