Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/17335 K.2017/30125

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların delilleri arasında işçi şahsi sicil dosyasına ve işyeri kayıtlarına dayanmış olmasına göre, davacı işçinin çalıştığı dava dışı alt işverenlerin tamamından, işyeri kayıtları ile işçi özlük dosyasının istenilmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, dava dışı alt işverenlerden, davacı işçinin çalışmasına ilişkin, işçi özlük dosyası ve işyeri kayıtları istenilmeli, işçiye kıdem tazminatı ödemesi yapılıp yapılmadığı hususu da sorulmalıdır. Neticeye göre, dava konusu alacak yeniden değerlendirilmelidir.

Diğer taraftan, davalı alt işveren şirketin sorumlu olduğu çalışma süresinin belirlenmesinde, bu şirkette geçen çalışma süresi ile birlikte, işyeri devri hükümlerine göre kesintisiz olarak bu şirketten önceki alt işverenler nezdinde geçen çalışma süresinin dikkate alınması gereklidir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerindeki alt işverenler bünyesinde geçen çalışmasının, 20/10/2000-10/07/2002 ve 23/09/2002-31/12/2013 tarihleri arasında olmak üzere aralıklı iki dönem halinde geçtiğinin kabul edilmesine göre, son alt işveren olan davalı şirketin, işyeri devri hükümleri nazara alınarak, dava konusu kıdem tazminatı alacağından sorumlu olduğu çalışma süresi 23/09/2002-31/12/2013 tarihleri aralığı ile sınırlıdır.

Mahkemece, bu yöne dikkat edilmemesi bir diğer hatalı yöndür.