Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/17432 K.2018/24384

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 04.07.2011 tarihinde çalışmaya başladığını ve iş akdinin 30.01.2014 tarihinde haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini, davalı işyerinde çalışma saatlerinin 09:00-18:00 olmasına rağmen iş yoğunluğu sebebiyle hafta içi her gün sabah saat 08:45' den akşam saat 19:30' a kadar çalışmaya devam ettiğini, bu şekilde çalışması üzerine kendisine bugüne kadar fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin (D) Bankanın Yükümlülükleri başlıklı maddesinin ücret başlığını taşıyan 1. bendinde “çalışanın aylık ücretine, kurumun İnsan Kaynakları Yönetmeliği'nde öngörülen haller ve günlük normal çalışma saatlerinin dışında kalan fazla çalışma ücretleri ile tatil günlerine ait ücretler dahil olup, personel işbu akdin devamı süresince sözleşmede belirtilen ücret dışında herhangi bir ek ücret/prim/ jestiyon vs. veya başka bir ad altında, ücret artışı da dahil olmak üzere, herhangi bir talepte bulunmayacağını peşinen kabul ve taahhüt eder.” düzenlemesi mevcut olup, hesaplamada bu madde dikkate alınmadığı gibi hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günlük brüt ücretinin yüzde elli fazlası üzerinden fazla mesai alacağının hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Yargıtay içtihatlarına göre, aylık ücrete fazla mesai ücretinin dahil olduğu durumlarda yılda 270 saati aşan fazla çalışmalar için ücret talep edilebilecektir. Bu sebeple davacının iş sözleşmesinde ki düzenleme gereği yılda 270 saat fazla çalışmanın ücrete dahil olduğunun kabulü ile yıllık 270 saati aşan çalışmalar için fazla mesai ücreti hesaplanması ve hesaplama şeklinin de günlük ücretin yüzde elli fazlası üzerinden değil, saat ücretinin yüzde elli fazlası üzerinden yapılması gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.