Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/17471 K.2018/24279

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı - karşı davalı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı, davalılardan ...’na ait işyerinde diğer davalı şirkete bağlı özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini evlilik sebebiyle feshettiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını, davalı-karşı davacı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti’nin açtığı karşı davanın ise reddini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, diğer davalı ile Belediye arasında 01.04.2005-20.04.2014 tarihleri arasında güvenlik hizmetinin teminine ilişkin sözleşmeler yapıldığını, çalıştırılacak personele ilişkin her türlü sorumluluğun şirkete ait olduğunu, Belediyenin İş Kanunu’nun 2/5 maddesine göre asıl işveren sıfatının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti vekili, davacı- karşı davalıya 2010 yılında ihale döneminin sona ermesi sebebiyle avans olarak ödeme yapıldığını, davacı-karşı davalının tüm haklarını aldığına dair ibraname imzaladığını savunarak asıl davanın reddine, ihbar tazminatı talebine ilişkin karşı davanın ise kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, kanuni süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının 01.04.2005-31.12.2009 dönemindeki çalışmalarına ilişkin haklarını işverenden tahsil edip etmediği ve bu dönemin taraflarca tasfiye edildiğinin kabul edilip edilmeyeceği noktasındadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 01.04.2005-14.04.2014 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalıya ait işyerinde çalıştığını ileri sürerek, bu çalışmasına ilişkin kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davalı-karşı davacı şirket, 31.12.2009 tarihli ibraname ile tarihsiz kıdem tazminatı bordrosu sunarak, davacının 31.12.2009 öncesi çalışmalarına ilişkin tüm hak ve alacaklarının ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece, grafoloji uzmanından alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, matbu ibraname ve kıdem tazminatı bordrosundaki yazıların, davacının imzasının alınmasından sonradan printerdan yazdırılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle anılan belgelerin geçerli bir ödeme belgesi olarak kabulüne karar verilmiştir.

Buna göre davacının 01.04.2005-31.12.2009 dönemine ilişkin çalışmasının işverence tüm hakları ödenmek suretiyle tasfiye edildiği kabul edilerek, 01.10.2010-14.04.2014 dönemine ilişkin kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmış ise de, öncelikle mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın yetersiz olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı taraf, grafoloji uzmanı tarafından düzenlenen rapora itiraz dilekçesi ekinde, aynı işverene ilişkin olarak aynı bilirkişi tarafından düzenlenen bir kısım rapor örnekleri sunmuş olup, anılan raporlarda boş belgenin işçi tarafından imzalanmasından sonra önceden bilgisayarda hazırlanmış şablona göre belge üzerindeki matbu yazılarının sonradan print edilebileceği yönünde görüş bildirilmiştir.

Bu bakımdan davacı tarafın yargılama aşamasında ve temyiz aşamasında bildirdiği dosyalardaki aynı grafoloji uzmanı bilirkişiye ait raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve davacının itirazlarının karşılanması bakımından yeniden inceleme yapıldıktan sonra dosyada mevcut kıdem tazminatı bordrosu ile ibranameye değer verilip verilmeyeceği noktasında bir sonuca varılmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi yerinde değildir.

Diğer taraftan, dosya kapsamına göre davacının 01.04.2005-14.04.2014 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kesintisiz olarak çalıştığı anlaşılmakta olup, davalı taraf dahi savunmasında davacıya 31.12.2009 tarihinde “avans” mahiyetinde ödeme yapıldığını ifade etmiştir. Hal böyle iken, davacının çalışması devam ederken kıdem tazminatı ödenmesi halinde, bu ödemenin avans olarak kabulü gerektiği açıktır.

Mahkemece, kabule göre hatalı hukuki değerlendirme yapılarak önceki dönemin tasfiye edildiğinin kabulü isabetsizdir. Bu bakımdan, davalının sunduğu belgelere değer verilip verilmeyeceği konusunda yukarıda belirtildiği şekilde yeniden inceleme yapılarak sonucuna göre, şayet ibraname ile kıdem tazminatı bordrosuna göre davacıya ödeme yapıldığı kanaatine ulaşılırsa, yapılan ödemenin avans niteliğinde olduğu gözetilerek karar verilmelidir.

Açıklanan ilke ve esaslara aykırı olarak karar verilmesi bozma sebebi olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.