KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/17689 E., 2018/25127 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Kasım 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
362 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, iş akdine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında hüküm altına alınan alacaklara yürütülen faiz başlangıç tarihleri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece, kıdem tazminatı dahil hüküm altına alınan tüm alacaklara 24.03.2013 tarihinden faiz yürütülmüştür. Ne var ki; davacının işverenden alacaklarını talep ettiği ihtarın tebliği tarihi bir başka deyişle temerrüt tarihi 24.4.2013 olduğu gibi kıdem tazminatı bakımından fesih tarihi olan 15.04.2013 tarihi yerine alacakların talep edildiği ihtarın tebliği tarihinden faiz yürütülmek istenmesi de doğru olmamıştır. Belirtilen hususlar bozma nedeni ise de; yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile mülga 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/17689, K. 2018/25127, 22 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama