Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/18289 K.2017/12338

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde sigorta kayıtlarından da anlaşılacağı üzere 2006 yılı ile 2013 yılı arasında kesintisiz ve sürekli olarak terzi olarak çalıştığını, müvekkilinin ödenmeyen alacaklarını talep etmesi üzerine hak, tazminat ve alacakları ödenmeden iş akdinin haksız olarak davalı tarafından feshedildiğini, davacının davalı işyerinde fazla çalışmalarının da ve kullanmadığı yıllık izinlerinin de olduğunu bunların da ücretlerinin ödenmediğini belirterek: kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacağı, fazla mesai ücreti ve milli bayramlarda çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde 2006 yılının Eylül ayından 2013 yılının Haziran ayına kadar işçi olarak çalıştığını, çalıştığı dönemde herhangi bir izin almaksızın ve mazeret sunmaksızın 07.06.2013 tarihinden itibaren işe gelmemeye başladığını, bunun üzerine tutanak tutulduğunu ve savunmasının istendiğini, ancak davacının geçerli bir mazeret ve savunma sunmadığı gibi işe gelmemeye davam ettiğini, bu nedenle geçerli bir mazereti olmadan işi bırakan davacının iş akdinin haklı bir şekilde feshedildiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, milli bayramlarda çalışmadığını ve fazla mesai yapmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacının normal çalışmada haftanın 6 günü, 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı, ayda 2 gün ise çalışmanın saat 22.00'ye kadar sürdüğü kabul edilerek, haftada 8,5 saat fazla çalışma yaptığı değerlendirilmiştir. Davacı tanıklarından biri kendi bölümlerinde 8 saat çalışıldığını davalı tanıkları ise 2010 yılından önce 10 saat 2010 yılından sonra 8 saat çalışıldığını beyan etmişlerdir. Davalı tanıklarının beyanlarında geçen bu husus davacı tanıklarından sorularak günlük çalışmanın kaç saat olduğu açıklığa kavuşturularak fazla çalışma ücreti buna göre hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.