Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/18508 K.2018/25869

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 07/02/2000 tarihinde finans görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 15/09/2014 tarihinde şirket içi daralma gerekçesiyle işine son verildiğini, müvekkilinin haftalık 30-36 saat fazla çalışma yapmış olmasına rağmen fazla çalışma ücretinin ödenmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ödenmeyen 5.000,00 TL fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacak talebinin zamanaşımına uğradığını, bordrolarda "fazla mesai yapılmamıştır" kaydının bulunduğunu ve buna ilişkin herhangi bir itirazi kaydın ileri sürülmediğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışmaya esas alınan çalışma saatleri konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 07.02.2000 – 15.09.2014 tarihleri arasında davalı iş yerinde muhasebe bölümünde finans elemanı olarak çalışmış olup davacının iş yerinde fazla mesai yaptığı iddiasına ilişkin işyeri kaydı mevcut olmayıp hükme esas alınan bilirkişi raporunda dinlenen davacı tanıklarının işverenle husumetli oldukları gerekçesi ile davalı tanık beyanları esas alınarak sonuca gidilmiş ve davacının 08.30 -18.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme ile 2 hafta da 1 günde cumartesi çalışılarak 2 haftalık periyotta 1 hafta 5 gün 42,5 saat bir hafta 6 gün 51 saat çalışarak toplam 2 hafta 93,5 saat çalıştığı ve bu durumda davacının haftada 46

saat 45 dakika çalışarak 1 saat 45 dakika fazla mesai yaptığı ve 01.01.2013 tarihinden sonra cumartesi günleri çalışma yapılmadığının tespiti ile bu tarihe kadar fazla mesai hesabı yapılmış ve zamanaşımı itirazı sebebi ile de hesaplamalar 01.11.2009 tarihinden itibaren ve takdiri % 20 oranında indirim yapılarak sonuca gidilmiştir.

Davacı tanık listesinde 5 adet tanık bildirildiği ve Mahkemece tanıklardan ilk 3 tanesinin dinlenerek sonuca gidildiği, bildirilen ancak Mahkemece dinlenilmeyen ...,... ise davalı işveren ile husumetinin bulunup bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu durumda Mahkemece yapılacak iş, dinlenilmeyen davacı tanıkları ...,... dinlenerek ve davalı işveren ile husumetli olup olmadığı araştırılarak, husumetlerinin olmadığının tespit edilmesi halinde; davacı tanıklarının hizmet döküm cetveli getirtilerek, davacı ile birlikte çalıştıkları dönem ile sınırlı olarak fazla çalışmaların ispatı konusunda belirleme yapılmalı, ortak çalışmaları tespit edilmeyen dönem açısından ise şimdiki gibi davalı tanık beyanlarına göre karar verilmelidir.

Davacı tanıkları ...,... de husumetinin bulunduğunun tespiti halinde ise; yine şimdiki gibi davalı tanık beyanlarına göre hesaplandığı şekli ile davacının fazla mesai ücret talebinin kabulüne karar verilmesi ve tüm bu değerlendirmelerden sonra çıkacak sonuca göre de fazla mesai ücret miktarına göre uygun bir hakkaniyet indiriminin belirlenmesi gerekmektedir. Belirtilen hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği, ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafın dava dilekçesinde 5.000,00 TL fazla mesai ücreti talebinde bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda toplam 3.255,92 TL fazla mesai ücreti hesaplandığı ve yapılan % 20 hakkaniyet indirimi ile birlikte 2.604,00 TL' nin hüküm altına alındığı ve bu durumda yapılan hakkaniyet indirim dışında 1.745,00 TL' lik kısmın ret edildiği görüldüğünden davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücret takdiri gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemesi de ayrıca hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.