KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/18517 E., 2018/26265 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı isteminin özeti: Davacı davalı işyerinde 17/03/2011-19.10.2012 tarihleri arasında araç motoru ve makine yağcısı olarak çalıştığını, iş akdinin haklı neden olmaksızın sona erdirildiğini beyanla, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarını istemiştir. Davalı cevabının özeti: Davalı,zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe:
Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunun dava konusu alacakların belirlenmesi konusunda hatalı tespitler içerdiği,alacak kalemlerinin nasıl belirlendiğinin açıklanmadığı,hesaplamaların tablolaştırılarak gösterilmediği, hakkaniyet indiriminin yapılıp yapılmadığının dahi belirtilmediği görülmekle, denetime elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.
Diğer yandan, bilirkişi raporunda davacının 06:00-20:00 arasında çalışarak, haftalık 33 saat fazla mesai yaptığı tespit edilmişse de, davacı dava dilekçesinde 06:00-20:00 arasında günlük toplam 12 saat çalıştığını ifade etmiş olduğundan, esasen günlük 2 saat ara dinlenme yaptığını kabul etmiş bulunmaktadır. Buna göre ise; haftanın 6 günü 72 saat çalışılarak, haftalık 27 saat fazla çalışma yapıldığı anlaşılmakla, aksi yöndeki kabul hatalı olmuştur.
Mahkemece, denetime açık olmayan ve maddi hataya dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması isabetli olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/18517, K. 2018/26265, 4 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama