Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/19390 K.2018/75

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem, bayram genel tatil, fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacı davalı işyerinde 01.11.997-01.04.1999, 15.04.2007-20.02.2014 dönemlerinde pide ustası olarak çalışmıştır. Davacı, haftanın 7 günü sabah 10:00 akşam 23:00 saatlerine kadar çalıştığını, bazen mesaisinin 00:30-01:00’e kadar uzadığını, hafta içi bir gün izin verildiğini, Cumartesi ve Pazar günleri aynı şekilde çalışıldığını beyan ederek fazla mesaiücreti talebinde bulunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda günde 12 saat çalışıp 1,5 saat ara dinlenmesi yaparak günde 10,5 saat çalıştığı, davacının 2011 yılına kadar çalışıp hafta tatili yapmadığı dikkate alındığında davacının haftanın 7 günü 73,5 saat üzerinden 28,5 saat, 2011 yılından itibaren ise haftanın 6 günü çalıştığı için günlük 10,5 saatten 63 saat çalışarak 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Dosya kapsamındaki tanık beyanlarına ve emsal nitelikli davacı ... dosyasındaki hesaplama da dikkate alınarak 2011 e kadar olan dönemde haftanın 6 günü 12 saat üzerinden. 2011 sonrası için ise haftanın 6 günü 10 saat çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılması yerinde olacaktır. Mahkemece tanık beyanlarındaki çalışmayı aşar nitelikte 2011 öncesi için haftanın 7 günü ve sonrası dönemde 12 saat üzerinden hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.